Kim będziesz jak dorośniesz?*

Kiedy byłam małym chłopcem, chciałam zostać: policjantką, weterynarzem, aktorką, nurkiem głębinowym i oceanografem. Zostałam HR’em. Nie, nie żałuję, ale czasem się zastanawiam, czy jako lekarz zwierząt nie sprawdziłabym się lepiej 😉

A wy kim chcieliście być jako dzieci? I czy udało się zrealizować te marzenia?

Na jednym z warsztatów jakie prowadziłam, spotkałam studenta zarządzania, który średnio był zainteresowany robieniem kariery. Nie żeby się nie starał. Dobre wyniki, ciekawe doświadczenia. Ale o karierze w finansach rozmawiało się z nim średnio. Ożywiał się dopiero, kiedy temat schodził na nieśmiertelny punkt w CV – zainteresowania. Był DJ’em. Za to utrzymywał się na studiach, miał na czynsz, rachunki i wszystkie zachcianki. Okazało się, że gdyby miał napisać resume na stanowisko DJ’skie byłoby dwa razy dłuższe, niż to do działu konsultingu czy finansów w wielkiej firmie doradczej. Zapytałam go wprost, po co mu w takim razie te studia, po co ta aplikacja na praktyki. Zamilkł. Spojrzał na mnie zdziwiony, jakby pierwszy raz w życiu ktoś go o to zapytał. Po chwili powiedział, że jest pierwszym pokoleniem w rodzinie, które dostało się na studia no i tak jakoś wyszło.

źródło: hobbesdeep.tumblr.com

Jak często układamy sobie życie zawodowe, bo tak jakoś wyszło? Przeciętnie Polak spędza w pracy 40,5 godziny tygodniowo – a to tylko średnia. Czemu pozwalamy przypadkowi rządzić 1/4 naszego życia? Chodzimy do „roboty”. Nawet jeśli nie męczymy się w bólu i znoju, to po prostu odfajkowujemy mechanicznie to, co jest do zrobienia i tyle. A czy nie byłoby miło gdyby to miało jakiś sens? Gdyby dawało satysfakcję, przynosiło jakąś radość, poza tą, kiedy pod koniec miesiąca pensja wpływa na konto (a i to nie zawsze bywa takie wesołe).

Raczej nie zostanę już weterynarzem, ale mogę pogadać ze sobą, tak jak z tamtym studentem. Po co chodzę do pracy? Jak chciałabym żeby wyglądała? Co sprawia mi przyjemność? W czym jestem dobra? Te pytania z resztą często padają na rozmowach rekrutacyjnych, więc dobrze mieć je przemyślaneMogę szukać pracy, którą polubię, a nie jakiejkolwiek.

Z okazji Dnia Dziecka życzę Wam spełnienia wszystkich dziecięcych marzeń i oczekiwań i żebyście byli tym, kim zawsze chcieliście zostać! :)

0001995_215

 

*tekst publikowany wcześniej na blogu „Lena szuka pracy”

4 Replies to “Kim będziesz jak dorośniesz?*”

  1. I conceive this website has got some really excellent info for everyone : D.

  2. you have a great blog here! would you like to make some invite posts on my blog?

  3. May I simply say what a comfort to discover somebody who really knows what they’re discussing over the internet. You certainly realize how to bring an issue to light and make it important. More people should check this out and understand this side of your story. I was surprised you’re not more popular because you definitely possess the gift.

  4. My spouse and I stumbled over here coming from a different page and thought I might check things out. I like what I see so i am just following you. Look forward to looking over your web page yet again.

Dodaj komentarz